Bahaneler

 Tırmalanan her bir deri parçasının yerini, klonlaşan bir hücre alır; yerine yeni bir deri gelir.

Ama tırmalanan her bir anı parçasının yerini dolduracak yeni bir hayat parçası yoktur.

Yeri dolmaz.
Kaybolur.
Ve kaybedilmiş akıl sağlığının ardından sadece bir boşluk kalır.

Bir sebepler zincirinin meydana getirdiği ağırlaşmış bir zihin çöplüğü…
Artık taşınamayan bir yük.
Biriktikçe çürüyen, çürüdükçe daha da büyüyen bir enkaz.

Bu çöplüğün yan etkileriyle sararmış parmaklar, içine çökmüş gözler, iflas etmiş ciğerler…
Ve türlü bahaneler çetesinin omuzlarına yığdığı, dik durmaya çalışan kambur bir beden.

Kemikleri sayılan bir gövde.
Tırmalanmış duvarlar.
Ucu kırılmış ve üçte ikisi erimiş kalemler.
Islanmış kâğıtlar.
Rutubetli tavan.
Sararmış yorgan.
Kıymıkları kıçını kemiren ahşap tabure.

Üretmemek için türlü bahaneler.

Gururdan söylenememiş bir elveda.
Bahaneler.

Biriken kira borcun için bahaneler…
Kaybettiğin sevdiklerini son bir kez görmemek için bahaneler…
Boş kalan mideni bir yardım eliyle doyurmamak için…

Yırtık perdeni sökmeyip, içeri güneş girmesin diye kartonla kaplayan;
beyaz bedenin zarar görmesin diye kendini karanlıkta saklayan bahaneler.

İçinde bok taşıyan zarif bedenin…
İçini boşaltıp sana beş saniyelik unutuluş veren alışkanlıkların…
Düzleşmiş beynin…

Ve bir sebepler zincirinin meydana getirdiği bütün hayatın için:

Haklı bahaneler.